(być) na poziomie


(być) na poziomie
(być) na poziomie {{/stl_13}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'o człowieku: odznaczać się dobrym wychowaniem, kulturą, inteligencją, obyciem': {{/stl_7}}{{stl_10}}On jest na poziomie: wykształcony, kulturalny i w ogóle. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'o wytworach kultury, sztuki, rzadziej innych form działalności człowieka: być wartościowym pod jakimś względem, odpowiadać najlepszym wyobrażeniom': {{/stl_7}}{{stl_10}}Film był na poziomie. Dyskusja na poziomie. Wystawa na poziomie, każdemu można ją polecić. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • poziom — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. poziommie, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} kierunek poziomy; położenie czegoś zgodne z tym kierunkiem : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ustawić, mierzyć coś w poziomie. Sprawdzić, czy coś ma, zachowuje poziom. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • siedzieć — ndk VIIa, siedziećdzę, siedziećdzisz, siedziećdział, siedziećdzieli 1. «znajdować się w pozycji, w której ciało załamane w biodrach spoczywa całym ciężarem na pośladkach, a nogi są zwykle zgięte w kolanach; o zwierzętach: spoczywać całym ciężarem …   Słownik języka polskiego

  • pierwszy — pierwszywsi, odm. jak przym. 1. «liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 1» Pierwszy miesiąc roku. Pierwsza rocznica. Pierwsza wojna światowa. Pierwsze piętro. Pierwszy rok studiów. Pierwsza klasa w szkole. Pierwszy szereg żołnierzy …   Słownik języka polskiego

  • równać — ndk I, równaćam, równaćasz, równaćają, równaćaj, równaćał, równaćany 1. «czynić równym, gładkim, płaskim, prostym, wygładzać, prostować; wyrównywać, niwelować» Równać powierzchnię czegoś. Równać plac, teren pod budowę. Równać pagórki, wzgórza. ◊… …   Słownik języka polskiego

  • cena — ż IV, CMs. cenie; lm D. cen 1. «wartość przedmiotu wyrażona w pieniądzach jako środku zamiennym» Cena detaliczna, hurtowa, rynkowa, giełdowa. Cena okazyjna, wysoka, wygórowana, wyśrubowana. Cena kupna, sprzedaży. Cena chleba. Cena za kilogram.… …   Słownik języka polskiego

  • prasa — 1. Mieć złą prasę «być źle, nieprzychylnie ocenianym w publikacjach prasowych»: Miałam złą prasę, ale kto miał dobrą? Do zawodu krytyka wkroczyła grupa młodych ludzi, którzy chcą sobie wyrobić nazwiska. A nazwisko robi się negacją. Im ostrzej… …   Słownik frazeologiczny

  • bania — ż I, DCMs. baniani; lm D. bań a. baniani 1. «pękaty, wydęty, kulisty przedmiot, najczęściej szklane naczynie, kopuła» Szklana, kryształowa bania. Lampy w kształcie bań. Banie cerkwi. Głowę miał jak bania. Coś jest wielkie, okrągłe jak karmelicka… …   Słownik języka polskiego

  • głowa — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. głowawie; lm D. głów {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} część ciała człowieka i większości zwierząt, mieszcząca mózg i narządy zmysłów : {{/stl 7}}{{stl 10}}Duża, okrągła głowa.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • miara — ż IV, CMs. mierze; lm D. miar 1. «wielkość przyjęta za jednostkę porównawczą przy pomiarach wielkości fizycznych tego samego rodzaju» Miary handlowe. Miara długości, objętości, powierzchni, ciężaru. Miary czasu. Układ, system miar. Wzorzec miary …   Słownik języka polskiego

  • nędza — ż II, DCMs. nędzadzy; lm D. nędz «brak podstawowych środków do życia; wielkie ubóstwo, bieda, niedostatek» Wyjątkowa, ostatnia, skrajna nędza. Dno nędzy. Cierpieć nędzę. Doprowadzić, przywieść kogoś do nędzy. Być, zostać, żyć w (skrajnej) nędzy.… …   Słownik języka polskiego